Domestica cōnfābulātiō
Persōnae: Petrus, Mida puer, Iodocus.
Petrus: Heus, heus puer! Nēmōn' hūc prōdit?
Mida: Hic, opīnor, effringet forēs. Familiārem oportet esse. [Haec secum
loquitur]
Ō lepidum caput! Quid adfers, mī Petre?
Pe.: Mē ipsum.
Mi.: Nae(1) tū rem haud magnī pretiī hūc attulistī.
Pe.: Atquī magnō cōnstitī patrī meō.
Mi.: Crēdô plūris(2) quam reuendī possīs.
Pe.: Cēterum, Iodocus estne domī?
Mi.: Incertus sum, sed uīsam.
Pe.: Quīn tū potius abī et rogā ipsum an uelit nunc esse domī.
Mi.: Abī tū potius, sīsque tibī ipsī Mercurius.
Pe.: Heus Iodoce, num es domī?
Iodocus: Nōn sum.
Pe.: Impudēns, nōn ego audiō tē loquentem?
Io.: Immō tū impudentior. Nūper ancillae tuae crēdidī, tē nōn esse domī, et
tū nōn crēdis mihī ipsī?
Pe.: Aequum dīcis, pār pārī relātum.
Io.: Equidem ut nōn omnibus dormiō, ita nōn omnibus sum domī. Tibī
posthāc semper erō.
Pe.: Sed tū mihī uidēre cōchleae uītam agere.
Io.: Quī sīc?
Pe.: Quia perpetuō domī latitās, nec usquam prōrēpis. Nōn secus atque
claudus sūtor, iūgiter(5) domī dēsidēs (6). Tū tibī domī situm contrahis (7).
Io.: Est quod agam domī; foris nihil est negōtiī; et sī quid esset, tamen hoc
caelum mē diēs aliquot ā pūblicō cohibuisset.
Pe.: At nunc sūdum (8) est, et inuītat ad deambulandum. Vidē ut blandītur (9).
Io.: Sī prōdeambulāre lubet, nōn recūsō.
Pe.: Plānē uidētur hōc ūtendum caelō.
Io.: Ascīscendus est ūnus aut alter congerrō.
Pe.: Fīet, modo dīcās, quōs uelīs.
Io.: Quid sī Hugōnem? (11)
Pe.: Haud multum interest inter Hogōnem et nūgōnem.
Io.: Age, placet.
Pe.: Quid sī Alardum?
Io.: Homō minimē mūtus est. Quod auribus dīminūtum est, linguā pēnsat.
Pe.: Sī uidētur, Naeuium adiungēmus.
Io.: Sī quidem dabitur illīus cōpia, numquam erit fābulārum inopia. Placent
confābulōnes (10); superest, ut locum dispiciās amoenum.
Pe.: Ego uerō tibī locum ostendam, ubī nec nemoris umbram, nec prātōrum
smaragdinum uirōrem, nec fontium uīuās scatebrās dēsīderābis. Dīcēs
dīgnam Mūsīs sēdem.
Io: Magnificē pollicēris.
Pe.: Nimium affīxus es librīs. Immodicō studiō tē ipsum mācerās.
Io.: Mālim studiō mācrēscere quam amōre.
Pe.: At nōn ideō uīuimus, ut studeāmus; sed ideō studēmus, ut suāuiter
uīuāmus.
Io.: Mihī uerō uel immorī chartīs dulce est.
Pe.: Equidem immorārī probō, immorī nōn probō. Ecquid uoluptātī fuit haec
deambulātiō?
Io.: Mē quidem uehementer oblectāuit.
Notulae
1. Nae = Nē = certē
2. crēdō tē plūris pretiī cōnstāre
5. iūgiter : semper, pertetuō
6. dēsidēs = sedēs
7. Tū domum tuam tēcum portās.
8. Sūdum = serēnus
9. Caelum blandītur = caelum est placidum, sōl lūcet et in caelō nūbēs nōn
sunt.
10. confābulō, -ōnis : hoc uocābulum in aetāte Rōmānā nōn inuenītur
11. Hugo, Hugonis nōn est nōmen Rōmānum. Sed dē uerbīs quae sequuntur
coniectāre possumus Hugō, Hugōnis.
